تبليغاتX
هایده بانوی بزرگ موسیقی ایران
گل واژه 

وقتی که من عاشق میشم دنیا برام رنگ دیگس

                                                صبح خروس خونش برام انگار یه آهنگ دیگس

وقتی که من عاشق میشم ترانهام عاشق ترن

                                                گلواژهای شعر من رنگ گلا رو میبرن

عشق واسه من یه مجزه اس تو لحظهای بی امید

                                                     تو صبح سردم مثل طلوع خورشید

فصل شکوفایی شعر تو باغ احساس منه

                                            ناجیه قلبم عشق بدون تردید

وقتی که من عاشق میشم دنیا برام رنگ دیگس

                                                 صبح خروس خونش برام انگار یه آهنگ دیگس

وقتی که من عاشق میشم ترانهام عاشق ترن

                                               گلواژهای شعر من رنگ گلا رو میبرن

|+|
نوشته شده توسط محمد حسین در پنجشنبه هفدهم آبان 1386 و ساعت 17:50
آواز تنهایی 

غمت بر نهان خانه ی دل نشیند

به نازی که لیلا به مهمل نشینم پی مهملش آنچنان زار گریم که از گریه ام که از گریهام ناقه در گل نشینم  

مرنجان دلم را که این مرغ وحشی ز بامی که برخاست ز بامی که بر خاست مشکل نشیند

از آن زمان که آرزو چو نقشی از سراب شد تمام جستجوی دل سوال بی جواب شد

نرفته کام تشنه ای به جستجوی چشمه ها خطوط نقش زندگی چو نقشه ای بر آب شد

چه سینه سوز آهها که خفته بر لبان ما هزار گفتنی به لب اسیر پیچو تاب شد

نه شور عارفانه ای نه شوق شاعرانه ای قرار عاشقانهم شتاب در شتاب شد

نه فرست شکایتی نه قصه و روایتی تمام جلوه های جان چو آرزو به خاک شد

نگاه منتظر به در نشستو عمر شد به سر نیامده به خود دگر که دوره ی شباب شد

هفت آسمان را بر درند و از هفت دریا بگذرند ای شعله ی تابان من

هم رهزنی هم رهبری هم این سری هم آنسری ای نور بی پایان من

چون میروی بی من مرو ای جان جان بی تن نرو

ای دیدن تو دین من وی روی تو ایمان من ای هست تو پنهان شده در هستی پنهان من

ای دیدن تو دین من وی روی تو ایمان من ای هست تو پنهان شده در هستی پنهان من

چون میروی بی من مرو ای جان جان بی تن نرو

ای یار من ای یار من ای دلبرو دلدار من ای محرمو غمخوار من

ای دینو ای ایمان من خوش میروی در جان من ای درد تو درمان من

چون میروی بی من مرو ای جان جان بی تن نرو

هفت آسمان را بر درند و از هفت دریا بگذرند ای شعله ی تابان من

هم رهزنی هم رهبری هم این سری هم آنسری ای نور بی پایان من

چون میروی بی من مرو ای جان جان بی تن نرو

 شاعر:هدیه     و   خواننده:بانو هایده

 

|+|
نوشته شده توسط محمد حسین در شنبه دوازدهم آبان 1386 و ساعت 20:52
پاسخ نظرات 
سلام راضی

از اینکه به من سر زدی ممنونم

توی آرشیو موضوعات اگه یه سر بزنی آهنگ زیبای "زندگی" را میتونی پیداکنی

توی آلبوم شانهایت میتونی پیداش کنی

|+|
نوشته شده توسط محمد حسین در چهارشنبه دوم آبان 1386 و ساعت 22:44
دو خواهر بزرگ 

هایده و مهستی

درمیان دختران و زنانی که در دربار و کاخ‌های مختلف کار می‌کردند و رسما کارمند تشریفات دربار یا اداره کل کاخ‌ها بودند دو خواهر شیرازی تبار هم بودند که بعدها به اسامی مستعار‌ هایده و مهستی شهرت زیادی در دنیای موسیقی ایران پیدا کردند. این دو خواهر از دوران نوجوانی در کاخ سعد آباد بزرگ شده و جزو خدمتکاران خاص ملکه تاج الملوک بودند. هر دو از اقوام احترام شیرازی بودند که زن بسیار مهربان و زود جوشی بود. او پس از "زهرا مشهدی" ندیمه مخصوص و مورد علاقه ملکه مادر و دومین زن مقتدر در دستگاه تاج الملوک به شمار می‌رفت. ملکه مادر بسیار تند خو و قوی بنیه و با روحیه مردانه بود. اگر بگویم ملکه مادر مالک الرقاب کاخ سعد آباد بود و حتی پسرش محمد رضا هم از او حساب می‌برد به هیچ رو غلو نکرده ام. واقعیت این بود که خود من همیشه سعی می‌کردم با او روبه رو نشوم زیرا پیش بینی برخورد او ناممکن بود. زهرا مشهدی از زمانی که رضاشاه یک قزاق ساده بود ندیمه تاج الملوک بود و هم سن و سال او بود. رابطه آنها از دو خواهر بسیار صمیمانه تر بود. این دو دختر نوجوان یعنی سکینه و خدیجه شیرازی را احترام الملوک در سال 1340 به تهران آورد و درکاخ برای امور پذیرانی و نظافت و اتاق داری کاخ ملکه مادر تربیت کرد. شبها در کاخ ملکه مادر بساط شب نشینی و ساز و ضرب برقرار بود. من گاهی اوقات به حال و روز ملکه مادر و سر زندگی و نشاط او غبطه می‌خوردم. غم و غصه برای این زن‌بی‌معنا بود و به پیری هم اعتقادی نداشت. هر شب یک عده نوازنده از رادیو ایران به کاخ او می‌آمدند. دراین اواخر عاشق حرکات ظریف و زنانه فریدون فرخزاد و رقص و آواز او شده بود. در همین برنامه‌های شبانه این دو دختر هم که صدای گرم و دلنشینی داشتند گاهی اوقات به تشویق احترام الملوک اشعاری را می‌خواندند و می‌رقصیدند. یکی از نوازندگان و آهنگسازان بنام آن روز رادیو (احتمالا استاد علي تجويدي) که صدای این دو خواهر را شنید از ملکه مادر تقاضا کرد اجازه دهد آنها را برای تست صدا ببرد. ملکه قبول کرد و دخترانی که برای اتاق داری و خدمت در کاخ تربیت شده بودند خیلی زود به معروف ترین خوانندگان زن درایران مبدل گردیدند و اسم‌هایده و مهستی را برای خود برگزیدند. خیلی به ملکه مادر علاقه داشتند و پس از آن که خوانندگانی معروف شدند مرتب به قصر می‌آمدند و ملکه را می‌بوسیدند

|+|
نوشته شده توسط محمد حسین در دوشنبه یازدهم تیر 1386 و ساعت 18:32
پاسخ نظرات 
سلام سحر از اینکه دوباره به من سر زدی ممنونم

راستی وب ماهی ها رو هم آپ کردم دوست داشتی برو ببین

|+|
نوشته شده توسط محمد حسین در پنجشنبه بیست و چهارم خرداد 1386 و ساعت 13:29
البوم های هایده 
ترانه سال

آمدنت محاله

مهمان

بلبلی که خاموش شد

اوج صدا(مهستی و هایده)

افسانه شیرین(هایدهو شجریان )

ازاده

خداحافظ

خراباتی

شانه هایت

سفر(هایده ومعین)

هم خونه

گلهای غربت

حیف

شب عشق

بزن تار

آشنایی

روزهای روشن

یا رب

ای زندگی سلام

سوگند

 

 

 

|+|
نوشته شده توسط محمد حسین در شنبه بیست و نهم اردیبهشت 1386 و ساعت 16:56
پاسخ نظرات 
سلام سحر جان چشم حتما آپ می کنم

سلام شبنم حتما برات این ترانه زیبا رو می ذارم

|+|
نوشته شده توسط محمد حسین در چهارشنبه بیست و ششم اردیبهشت 1386 و ساعت 22:23
پاسخ نظرات 
سلام سپیده از اینکه که به من سری زدی ممنون اگه چیزی در رابطه با هایده خواستی بگو برات می گذارم
|+|
نوشته شده توسط محمد حسین در سه شنبه یازدهم اردیبهشت 1386 و ساعت 15:9
یه عکس از هایده 
هایده

هایده1

|+|
نوشته شده توسط محمد حسین در جمعه بیست و چهارم فروردین 1386 و ساعت 11:56
مطالبی در رابطه با هایده 

عکس از هایده

 فعالیت حرفه‌ای

هایده در سن بیست و شش سالگی، در ۱۳۴۷، فعالیت حرفه‌ای خود را با خواندن ترانه "آزاده" اثر استادش علی تجویدی که بر روی آخرین سروده رهی معیری ساخته شده بود آغاز کرد. اجرای این اثر با ارکستر بزرگ گلها در رادیو تهران موجب شهرت هایده شد. وی پس از اجرای چندین اثر دیگر از تجویدی، از نخستین سال های دهه ۱۳۵۰ به خواندن ترانه‌های پاپ علاقه مند شد که بیشتر از ساخته‌های جهانبخش پازوکی، محمد حیدری و انوشیروان روحانی بودند.

ترانه‌هایی چون "نوروز آمد"، "سوغاتی" و "گل سنگ" از معروف‌ترین ترانه‌های هایده در آن دوران است. وی چندی پیش از پیروزی انقلاب راهی لندن شد و از ۱۳۶۱ در لس آنجلس به فعالیت ادامه داد. اجرای ترانه‌های نوستالژیکی که گویای حال ایرانیان از ایران گریخته و حتی ایرانیان مقیم داخل بود هایده را بیش از پیش محبوب ساخت.

موسیقی این ترانه‌ها اغلب از فرید زولاند، صادق نجوکی، آندرانیک، محمد حیدری، انوشیروان روحانی و ترانه‌ها سروده لیلا کسری (هدیه)، اردلان سرفراز، بیژن سمندر و ... بود؛ همچنین باید از منوچهر چشم آذر نام برد که تنظیم های هنرمندانه او موجب جاودانگی ترانه‌هایی چون "شانه هایت را برای گریه..."، "ساقی" و "یارب" شد.

 

 صدای هایده

پروفسور اریک نخجوانی درباره صدای هایده در دانشنامه ایرانیکا (Encyclopedia Iranica) می‌‌نویسد: "تلفیق قدرت حنجره و مهارت در تکنیک‌های آوازی، به صدای کنترآلتوی او جنس و طنینی نادر برای اجرای آواز داده بود. از آن گذشته، حس قوی او در زمان بندی موسیقایی، داشتن ریتم روان در اجرا و بیان شاعرانه و موثر موسیقایی، به او این امکان را داد تا هر ترانه‌ای را که می‌‌خواند به شکلی تأثیرگذار اجرا کند

 

 

 آلبوم ها

هایده دارای بیش از ۳۰ آلبوم به نام‌های زیر می‌باشد:

روزای روشن

خراباتی

پادشه خوبان

خداحافظ

شب عشق

فریاد

گلواژه

آزاده

بزن تار

رفتم

شانه هایت

بلبلی که خاموش شد

ای زندگی سلام

حیف

ناشنیده‌ها

آمدنت محاله

سوگند

بزم و کنسرت

دشتستانی

بزم (نوروز 1346)

آشنایی

سه کنسرت در سه آلبوم

وی همچنین با هنرمندانی دیگر آلبوم‌های مشترکی ارائه داده است:

بزم 1 ( هایده و گلپا)

اوج صدا ( هایده و مهستی)

بزم 2 ( هایده و گلپا)

افسانه شیرین (هایده و شجریان)

گلهای غربت ( هایده و معین)

شب عاشقان ( هایده و ستار)

همخونه ( هایده و ویگن)

سفر (هایده و معین)

 

 کنسرت‌های موفق

از کنسرت‌های موفق هایده در خارج از ایران می‌‌توان به کنسرت ۱۹۸۲ با گروه سازهای ایرانی (به سرپرستی منوچهر صادقی) در دانشگاه یو.سی.ال.ای در کالیفرنیا، کنسرت‌های ۱۹۸۴ و ۱۹۸۶ در آلبرت هال (به رهبری فرنوش بهزاد) در لندن و کنسرت ۱۹۸۶ در موزیک هاله (هامبورگ) اشاره کرد.
بیشتر ترانه‌های هایده به همت منوچهر بی بیان بنیانگذار و تهیه کننده برنامه‌های تلویزیون جام جم در لس آنجلس به صورت نماهنگ (موزیک-ویدئو)در آمد.

 

|+|
نوشته شده توسط محمد حسین در دوشنبه بیستم فروردین 1386 و ساعت 15:56